7. Il mio amato.

 

     Mia

            Głośno westchnęłam. Spojrzałam wkurzona na moich nowych przyjaciół. Travis przewrócił oczyma. Em machnęła ręką. Wzruszyłam ramionami. Liam patrzył na nich w niemym szoku.

   -Zamknąć się do jasnej cholery!- warknęłam wchodząc pomiędzy kłócącą się dwójkę.- Mam was dość. Skoro tak się nie znosicie to po prostu ze sobą nie rozmawiajcie. Ja chcę się tu dobrze bawić. A teraz tequila dla wszystkich!!- krzyknęłam na barmana.

Nikt nie wiedział co zrobić. Niesamowicie głośno się na nich wydzierałam. Ponagliłam barmana, który zastygł w bezruchu patrząc na mnie. Kilka chwil później na ladzie stały cztery kieliszki. Wzięłam do ręki sól. Nasypałam niewielką górkę na zgięciu kciuka. Podałam przyjaciołom srebrną solniczkę. Zrobili dokładnie to samo.

Puszczając oczko Liamowi zlizałam sól z ręki. Sekundę później zrobiła to również reszta. Szybko sięgnęliśmy po kieliszki. Mocny bezbarwny płyn ogrzewał nasze żołądki. Zagryźliśmy to kawałkiem cytryny.

   -Serduszka rozgrzane?!- wszyscy nadal patrzyli na mnie ze strachem w oczach.- To teraz do kajut! Za godzinę idziemy na imprezę na pokładzie i będziemy się dobrze bawić! Zrozumiano?!- groźnie warknęłam mierząc Travisa i Emme. Oboje ciągle w szoku grzecznie przytaknęli. Szeroko się uśmiechnęłam.

   -Stary, czego ona się nażarła?- zapytał cicho Trav przysuwając się do Liama i zakrywając usta dłonią. Brunet głośno się zaśmiał.

 Złapałam Em za dłoń i pociągnęłam do naszej kajuty. 

            Zebrałam długie włosy Emmy i spięłam je luźno. Nakazałam jej aby odwróciła się w moją stronę. Następnie usiadłam naprzeciwko niej. Poprosiłam aby zamknęła oczy i złapałam za swój puder. Zaczęłam go delikatnie nakładać. Westchnęłam.

   -Znałam go odkąd pamiętam. Gdy byliśmy dzieciakami często się ze mnie naśmiewał i robił mi głupie żarty. Liam zawsze mnie bronił. Ale później było liceum. Niedaleko od nienawiści do miłości, zaczęłam się z nim spotykać. I tak było do niedawna. Chris był dla mnie zawsze wspaniały. Choć czasami bardzo się kłóciliśmy. Liam zawsze twierdził, że do siebie nie pasujemy, że on widzi iż nie jestem dla niego najważniejsza, że zawsze coś zajmuje miejsce przede mną. Ale ja byłam ślepa. Przez te wszystkie lata, byłam tak ślepa. Kilka dni temu wrócił do domu, był we Francji, na dwa miesiące. Pracował tam. I wtedy zabrał mnie w miejsce gdzie odbyła się nasza pierwsza randka. Stwierdził, że to trwa za długo. Że tracimy przy sobie najlepszy okres życia. Tak po prostu mnie zostawił.

Po policzku spłynęła mi pierwsza łza. Przerwałam robienie makijażu i przetarłam policzek. Emma otworzyła oczy. Nie wiedziała co powinna zrobić. Patrzyła na mnie w ciszy. Uśmiechnęłam się nieznacznie.

   -Zamknij oczy, proszę.- opuściła powieki bezgłośnie wzdychając.

   -Travis wyznał mi wczoraj miłość.

Znieruchomiałam. Nie potrafiłam tego zrozumieć.

   -To dlatego się kłócicie?- zapytałam opadając z klęczek na łóżko. Emm zacisnęła usta.

   -Nie chce o tym teraz rozmawiać. Chciałaś wiedzieć co się dzieje, informacja za informacje.- odparła zła. Uniosłam dłonie w geście poddania.

   -Nie wtrącam się w waszą relacje. Nie mam prawa.

Dziewczyna mi przytaknęła po czym zamknęła oczy oczekując, że powrócę do robienia makijażu. Wzruszyłam ramionami i zaczęłam nakładać cienie.

***

            Wybuchłam głośnym i radosnym śmiechem. Travis puścił mi oczko. Zarumieniłam się. Liam zmarszczył brwi. Machnęłam na nich ręką. Uśmiechnęłam się do Marcusa. Poznałam go dobrą godzinę wcześniej przy barze. Gdy Emma wyciągnęła Liama na parkiet, a Trav rwał jakieś panienki. Był szarmancki, nie narzucał się i potrafiliśmy prowadzić w miarę inteligentną rozmowę, mimo upojenia alkoholowego. Blondyn pocałował mnie w czoło. Liam ostro na mnie spojrzał.

   -Mogę cię prosić na chwilę?- szepnął mi na ucho. Mruknęłam Marcusowi, że za chwilę wracam. Liam pociągnął mnie za rękę w stronę dziobu statku jednak gdziekolwiek byliśmy nie mogliśmy pozwolić sobie na spokojną rozmowę. W końcu zdenerwowany Liam wciągnął mnie do męskiej toalety.

   -Oszalałeś?!- warknęłam na niego.

   -Chcę pogadać.

   -To aż tak ważne żeby zamykać mnie w toalecie? Czy to nie może poczekać do jutra? Jesteśmy pijani. Marcus na mnie czeka. Za chwilę cumujemy, na wyspie będziemy tylko kilka godzin. Obiecywał mi spacer i…- usta mi się nie zamykały. Z każdym słowem Liam był na mnie coraz bardziej wściekły.

   -Nie pójdziesz z nim na żaden spacer!- rzucił w moją stronę. Zrobiłam zmieszaną minę. W pierwszym momencie nie wiedziałam co ma na myśli. Jak to? Czemu zabrania mi czegokolwiek?

   -Co proszę?- zapytałam.

   -Nie ma mowy, nigdzie cie z nim nie puszczę. Nie znasz go. Gapi się na ciebie jakby myślał tylko o tym co masz pod tą sukienką! A jeżeli zrobi ci krzywdę? Pomyślałaś o tym? Jesteś tutaj ze mną, muszę się tobą opiekować. Nie możesz tam pójść.

   -Będę robić to na co mam ochotę. To również moje wakacje. A co jeżeli ja też zastanawiam się jak smakują jego usta?!- wysyczałam zbliżając się tak bardzo, że jeden ruch głowy umożliwiłby pocałunek. W oczach Liama zobaczyłam coś więcej niż gniew. Furia. To samo widziałam kilka dni temu w spojrzeniu Emmy.

   -Zabraniam ci.- powiedział głosem nie znoszącym sprzeciwu.

   -Mam to gdzieś.- prychnęłam i chciałam wyjść, ale Liam zablokował drzwi swoim ciałem.- Wypuść mnie albo zacznę krzyczeć.

Mocniej zacisnął zęby.

   -Już!- krzyknęłam wściekła. Nieznacznie się odsunął, wykorzystałam to i wybiegłam z pomieszczenia. Jakiś facet zaczął poruszać brwiami w górę i w dół widząc wychodzącego za mną Liama. Pokazałam mu środkowy palec.

   -Mia! Poczekaj!

Ale ja już byłam przy barze. Złapałam Marcusa za rękę i pociągnęłam w kierunku schodków, dzięki którym mogliśmy zejść na plażę.

***

            Gorący oddech na mojej szyi. Westchnęłam. Wplotłam swoją dłoń w jego silną, zniszczoną od pracy. Jego ciepły język sunący po moim obojczyku. Jęknęłam. Mocny ucisk na moim udzie.

   -Il mio amato- szepnął. Przymknęłam powieki. Włoski. Piękny akcent. Przez ciemność dotarł do mnie jego głos. -Die tra le mie braccia.

Próbowałam otworzyć oczy, ale powieki były zbyt ciężkie. Coraz ciężej mi się oddychało.

____

Od Jemi: Nie jestem zadowolona ale nie chciałam blokować naszej kochanej Akwamaryn :)